Pocałuj mnie / Kyss mig

Ostatnio odkryłam, że na Onetowym VOD dostępnych jest kilka szwedzkich filmów wartych polecenia. I to zupełnie za darmo i legalnie! Tak jak na przykład "Pocałuj mnie" (Kyss mig) w reżyserii Alexandry-Therese Keining (KLIK!)

źródło

http://www.youtube.com/watch?v=8B3WdYIBv6s

Pierwsze spotkanie Mii (Ruth Vega Fernandez) i Fridy (Liv Mjönes) jest niezwykłe. Niecodzienne są okoliczności - dwie trzydziestolatki poznają się na... imprezie zaręczynowej swoich rodziców, matki Fridy (Lena Endre) i ojca Mii (Krister Henriksson). Od spojrzenia do spojrzenia, od słowa do słowa, a w końcu od gestu do gestu ich znajomość przeradza się w burzliwy związek, w którym oprócz namiętności wiele miejsca zajmują wątpliwości, dramaty i rozpaczliwa konieczność dokonywania wyborów. Frida mieszka z Elin, a Mia jest zaręczona z Timem i właśnie przygotowują się do ślubu...

źródło

źródło

źródło

Zanim obejrzałam film, obawiałam się, że nie przypadnie mi do gustu. Na forach internetowych o Kyss mig wypowiadali się przede wszystkim miłośnicy "kina branżowego". Spodziewałam się filmu o moralizatorskim tonie, czarno-białego w sposobie wartościowania, w którym bohaterki będą tymi uciśnionymi w homofobicznej rodzinie. A tu - pozytywne zaskoczenie. 

Przede wszystkim, całkowicie urzekły mnie zdjęcia, długie zbliżenia, pokazujące w detalach uczucia poprzez mimikę i gesty postaci. Wiele dialogów jest tu wyszeptanych, widz ma wrażenie uczestniczenia w naprawdę intymnym spektaklu. Tak zwane "momenty" są naprawdę pięknie przedstawione - są bardzo subtelne, liryczne i jakby ulotne. Do tego jeszcze uspokajająca muzyka w tle. Wśród utworów na ścieżce dźwiękowej znajdziecie między innymi Jose Gonzaleza czy Kultiration.

źródło

Punktem wyjścia dla filmu była prawdziwa historia Josefine Tengblad, producentki filmu, która sama zresztą gra w nim niewielką rolę Elin. Josefine była już mężatką, kiedy poczuła, że zakochała się w kobiecie. Pocałuj mnie zwróciło uwagę krytyków jako jeden z niewielu szwedzkich filmów, poruszający temat homoseksualnych i biseksualnych kobiet, czy nawet pierwszy szwedzki film fabularny o miłości lesbijskiej dorosłych kobiet. Dla mnie jednak to także opowieść o relacjach między ludźmi w ogóle, na wielu różnych płaszczyznach -  główne bohaterki nie są tu przecież jedynymi postaciami.

źródło

Wszystko niestety psuje zakończenie, które zdecydowanie nie trzyma poziomu całości. A szkoda.

Źródła:

http://www.filmweb.pl/film/Poca%C5%82uj+mnie-2011-619908

http://www.sfi.se/sv/svensk-filmdatabas/Item/?itemid=69842&type=MOVIE&iv=Basic

Top 5: Szwedzkie piosenki po szwedzku, które najbardziej zapadły mi w pamięć

Znacie to uczucie, kiedy wystarcza Wam kilka dźwięków jednej piosenki, byście przypomnieli sobie, nawet z wieloma szczegółami, okoliczności, w których usłyszeliście ją po raz pierwszy albo czas, kiedy słuchaliście jej naprawdę dużo? Ja tak właśnie mam. 
Oto lista pięciu szwedzkich piosenek - po szwedzku (wreszcie!), do których mam ogromny sentyment - w kolejności, w jakiej wpadały mi w ucho.

1. Lisa Ekdahl - Vem vet (1994)

Vem vet ("Kto wie") Lisy Ekdahl to pierwsza piosenka po szwedzku, której nauczyłam się w całości i którą w całości potrafiłam zaśpiewać! Z tego co widzę, to jeden z najpopularniejszych utworów wykorzystywanych na lekcjach języka szwedzkiego - i nic dziwnego. Łatwo wpada w ucho, refren powtarza się naprawdę wiele razy, a zwrotki właściwie są tylko dwie i pojawiają się w nich podobne struktury. Do tego jeszcze słodziutki głos wokalistki i romantyczny tekst - przepis idealny!

2. Monica Zetterlund - Sakta vi gå genom stan (1961)

Sakta vi gå genom stan ("Powoli idziemy przez miasto") to "zeszwedczona" wersja amerykańskiego jazzowego Walkin' My Baby Back Home (dla porównania do odsłuchania tutaj). Tę piosenkę również poznałam na zajęciach, razem z powyższym filmikiem. Bardzo spodobał mi się ten nostalgiczny klimat minionych czasów. Do tej pory lubię włączyć ten utwór kiedy jadę tramwajem po mieście, nawet jeśli nie jest to Sztokholm, tak piękny, jakim opisuje go Monica Zetterlund śpiewając Sakta vi gå genom stan.

3. Mikael Wiehe - Flickan och Kråkan (1981)

Przyznam, że kiedy pierwszy raz usłyszałam ten utwór, nie od razu przypadł mi do gustu. Na początku denerwowały mnie przesterowane dźwięki gitar i syntezatorów, to dziwne pitu-pitu w tle i skoński akcent Mikaela Wiehe. Zafascynował mnie jednak tekst. Inspiracją do napisania piosenki, której tytuł po polsku brzmiałby "Dziewczynka i wrona", był rysunek Oscar Cleve, na którym mała dziewczynka biegnie z ranną wroną. W utworze można  poczuć właśnie to tempo biegu, nadzieję i bezsilność.

źródło

4. Caroline af Ugglas - Snälla, snälla (2009)

Caroline af Ugglas startowała z utworem Snälla, snälla ("Proszę cię, proszę") w lokalnych eliminacjach do konkursu Eurowizji w 2009 roku. Ta piosenka będzie idealną propozycją dla tych, którzy w smutne dni lubią się bardziej zdołować jeszcze smutniejszymi piosenkami. Jest tu dużo dramatyzmu, rozpaczy i błagania, nie tylko w tekście, ale też i w samym wykonaniu piosenkarki. Swoją interpretacją i ubraniem Caroline wzbudziła wtedy wiele komentarzy - jednym absolutnie się nie podobała, inni byli pod wrażeniem. Ja dałam się ponieść emocjom z piosenki.

5. Håkan Hellström - Det kommer aldrig va över för mig (2013)

 

Nie do końca rozumiem fenomen Håkana Hellströma, czasem ciężko przychodzi mi przesłuchanie jego utworów do końca. Hellström wygrał w tym roku trzy szwedzkie nagrody Grammis, w kategoriach rock, autor tekstu oraz utwór roku, właśnie za Det kommer aldrig va över för mig. Dla mnie też ten utwór wygrał rok 2013 - nie dlatego, że go polubiłam, ale dlatego, że jak wpadł mi raz w ucho, to nie mógł się już ode mnie odczepić. Być może dlatego, że tak bardzo przypomina mi inne utwory, trochę brzmi jak When we were young The Killers i troszkę jak Heaven Briana Adamsa...  Kojarzy mi się też z tegorocznymi wakacjami, kiedy cały czas słyszałam go w szwedzkim radiu.

Może Wy macie też jakieś wspomnienia ze szwedzkimi piosenkami? Może któraś z nich teraz Wam wpadnie w ucho i będzie towarzyszyć do końca dnia?

Językowy smaczek tygodnia #3: Nie ma krowy na lodzie...

Wreszcie obejrzałam film Temple Grandin, o którym czytałam na blogu Almost Daily Gallery jeszcze w październiku. Niesamowita, wzruszająca i prawdziwa historia, film gorąco polecam do obejrzenia! Z powodu tematyki filmu dzisiejsza odsłona językowego smaczku tygodnia to smaczek związany z... krowami 

 

Det är ingen ko på isen!

czyli dosłownie:

Nie ma krowy na lodzie!

Powiedzenie to oznacza: Nie ma pośpiechu, nie ma problemu, bez paniki. Właściwie w całości brzmi ono: Det är ingen ko på isen så länge rumpan är i land czyli Nie ma krowy na lodzie, dopóki zadek jest na lądzie. Czyli wyraźnie chodzi o to, że nie ma się czym się martwić.

Brzmi dziwnie i absurdalnie? Pomyślcie jednak tylko, co my mówimy w podobnej sytuacji po polsku: Nie pali się! Dosłowne potraktowanie tego powiedzenie może również wprawić w osłupienie, szwedzka krowa na lodzie wydaje mi się dużo bardziej sympatyczna.

Czy w językach, których się uczycie są też jakieś smaczki związane z krowami? I czy przychodzą Wam do głowy jakieś polskie powiedzenia z krową (mnie kojarzy się kilka z cielęciem i wołem)?

Źródła:

http://sv.wiktionary.org/wiki/ingen_ko_på_isen